خداحافظ سینما!

مدتهاست با سینمای ایران قهرم. اصلن میل ندارم، یعنی جاذبه‌ی فیلم ایرانی برام به صفر درصد رسیده. وقتی میخام فیلم ببینم و حس فیلم دیدن توی وجودم فوران میکنه گزینه‌ی اولم دیدن فیلمهای خارجیه. این اواخر چنتا فیلم ایرانی توسط دوستان بهم پشنهاد شد که به نظر گزینه‌های خوبی برای آشتی با سینمای ایران بود ولی متاسفانه بعد از دیدن اونا به کلی نا امید شدم، دیگه هیچ جذابتی برام نداره. سوژه‌های تکراری، آکتورهای تکراری، فیلمنامه‌ی تکراری... و پایانی که از اول فیلم معلومه.

سینمای غمگینی که برای دنیای اینروزای ایران اصلا مناسب نیست، مخاطب دنبال شادیه، دنبال شور و شعفه اما فیلم‌های امروز ایران این حس رو ندارن. شادی رو از دست دادن.

سینمای ایران دیگه نقش اول نداره، نقش اولی که به عشقش بری و فیلم رو نگاه کنی. سوپراستار نداره، شخصیت محبوب نداره. من هنوز با "راسل کرو"ی گلادیاتور سال 2000 دارم زندگی می‌کنم. شاید سالی دو سه بار این فیلم رو ببینم، یا "دی کاپریو"ی شاتر آیلند، "جک نیکلسون" دیوانه از قفس پرید، "نیکولاس کیج" تغییر چهره، "نیکول کیدمن" کوهستان سرد و ... و همینها باعث میشن فیلم‌های بعدیشون رو هم دنبال کنم.

دوست دارم از صنعت سینمای کشورم حمایت کنم اما انگار توی یه خلأ داره دست و پا میزنه و به جایی نمیرسه. امیدوارم بتونم دوباره به سینمای ایران سلام کنم.هنوز فکر می‌کنم که چرا فیلم ایرانی نمی‌بینم؟!

/ 9 نظر / 8 بازدید
الهه

دقیقا حرفای استاد رایگان رو زدین ایشون هم توی خندوانه گفتن تو سینمای ایران اسطوره تو فیلم نیست، شادی نیست و آدمی معمولی طی یک اتفاق تقریبا معمولی به یک قدرتمند تبدیل نمیشه و یه چیزایی که یادم نمیاد! و چقدر حق با ایشونه اما به نظرم جدیدا سینما بهتر شده، منم تا 2 سال پیش فیلم ایرانی نمیدیدم اما الآن گلچین میکنم و میبینم و شاید حد رضایتم پایین باشه ولی ناراضی نیستم

دارچین

این حرف سوپر استار نداشتن رو یکبار رضا کیان هم گفت

مجید مویدی

راستش سامورایی، متاسفانه باید بگم حق داری...بیننده حق داره دستِ کم از 10 تا فیلمی که میبینه، لااقل نصفش قابل تحمل باشه و یکی خوب. اما فیلمای ما، همین هم نیستن. من امسال یه فیلم خوب دیدم: "در دنیای تو ساعت چند است" از صفی یزدانیان.. نمیخوام بهت پیشنهاد بدمش. چون ممکنه دوستش نداشته باشی... فقط میتونیم امیدوارم باشیم یا دعا کنیم که روزی بهتر بشه وضعیتمون

بانوی فروردین

مدت هاست فیلم ندیدم! [لبخند]

مریم

با توضیحاتی ک دادین قانع شدم ک سینما نرم... بماند ک من کلا اهل سینما رفتن نیستم...!

مژگان

حق داری سامورایی عزیز + سینمای ایران به ته رسیده. همه به فکر گیشهُ پول هستند. خُب فیلم سازی در ایران هم کار سختی هستش چونکه ، فقط ارشاد که نیستش! همه در فیلم اعمال نظر می کننُ تازه مشکلات مالی باعث می شه تا کارگردان مجبور بشه فیلمُ دولتی بسازه، دولتی ساختن فیلمم یعنی، دولتی ساختن دیگه [خنثی] + ولی فیلمای متوسط هم هست که زیادم بد نیستش. مثل پرویز که دیدمُ دوست داشتم یا قصه ها از خانم بنی اعتماد که روی پرده هستش + در دنیای تو...که مجید گفتشُ ندیدم ولی اگه می گه خوب هستش، حتما خوب ِ + با همه این شرایط بد، تو کار خودتُ کن، لطفا از سینمای ایران حمایت کن ولی [لبخند]

م ا ه ی

وای گلادیاتور خیلی خوبه من سینمای ایران و دوس ندارم اما خارجیا عالیه

درخت ابدی

من که از اول سال تا حالا دارم سینمای قدیمی رو می‌بینم. باورت نمی‌شه چقدر جذابیت داره. شاید تا حالا بیش‌تر از 100 تا دیده باشم. این گذشته رو دوست دارم

پیرامید

من حالا همچین قهر هم نیستم (یعنی به پروتکل قهر نرسیدم!) ولی کلا نمی بینم! حالا یا شاید وقت ندارم، یا این که سیستم CPU بدنم به این نتیجه رسیده اینا به دردم نمی خورن، یا به این نتیجه رسیده که کارای مهم تری دارم!