خانه | آرشيو | ايميل

سامورایی

درباره : دشوار نیست؛ مصمم باش و پیشرو، و همیشه چون نخستین دیدار فروتن باش.
پروفایل مدیر :سامورایی

امکانات و ابزارها


نوشته هاي پيشين
لينکدوني
موضوعات وبلاگ
پشتيباني

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالبساز آنلاين طراحي شده است.

Powered by
Persianblog.ir
Online Template Builder
خداحافظ سینما!

مدتهاست با سینمای ایران قهرم. اصلن میل ندارم، یعنی جاذبه‌ی فیلم ایرانی برام به صفر درصد رسیده. وقتی میخام فیلم ببینم و حس فیلم دیدن توی وجودم فوران میکنه گزینه‌ی اولم دیدن فیلمهای خارجیه. این اواخر چنتا فیلم ایرانی توسط دوستان بهم پشنهاد شد که به نظر گزینه‌های خوبی برای آشتی با سینمای ایران بود ولی متاسفانه بعد از دیدن اونا به کلی نا امید شدم، دیگه هیچ جذابتی برام نداره. سوژه‌های تکراری، آکتورهای تکراری، فیلمنامه‌ی تکراری... و پایانی که از اول فیلم معلومه.

سینمای غمگینی که برای دنیای اینروزای ایران اصلا مناسب نیست، مخاطب دنبال شادیه، دنبال شور و شعفه اما فیلم‌های امروز ایران این حس رو ندارن. شادی رو از دست دادن.

سینمای ایران دیگه نقش اول نداره، نقش اولی که به عشقش بری و فیلم رو نگاه کنی. سوپراستار نداره، شخصیت محبوب نداره. من هنوز با "راسل کرو"ی گلادیاتور سال 2000 دارم زندگی می‌کنم. شاید سالی دو سه بار این فیلم رو ببینم، یا "دی کاپریو"ی شاتر آیلند، "جک نیکلسون" دیوانه از قفس پرید، "نیکولاس کیج" تغییر چهره، "نیکول کیدمن" کوهستان سرد و ... و همینها باعث میشن فیلم‌های بعدیشون رو هم دنبال کنم.

دوست دارم از صنعت سینمای کشورم حمایت کنم اما انگار توی یه خلأ داره دست و پا میزنه و به جایی نمیرسه. امیدوارم بتونم دوباره به سینمای ایران سلام کنم.هنوز فکر می‌کنم که چرا فیلم ایرانی نمی‌بینم؟!


[ تگ ها : یادداشت ]
+

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالب ساز آنلاين طراحي شده است
©2008 All rights reserved.

Build Your Own Template!